Sinds 1 maart 2020 ben ik begonnen als adviseur bij Telengy. Ik weet nog heel goed dat ik als jongen van 8 jaar vanuit Afghanistan voor het eerst naar Nederland kwam. Ik werd gelijk in het diepe gegooid; alles was nieuw voor mij. Juist de opvang en steun die wij hebben gekregen, heeft mij altijd getriggerd om iets terug te doen voor de maatschappij. Vandaar ook mijn keuze voor de master Bestuurskunde: besturen van veiligheid. Door deze master heb ik de overheid van binnen en van buiten leren kennen. Daarnaast zag ik genoeg kansen waar de publieke sector zich in zou kunnen verbeteren.

Na mijn master ben ik dan ook ondernemer geworden. Ik zag een kans om WOB-verzoeken op een efficiëntere manier te anonimiseren. Momenteel gebeurt dit handmatig, maar door middel van een softwareoplossing maakte ik het mogelijk dat WOB-verzoeken automatisch werden geanonimiseerd. De maatschappij is dan ook altijd de rode draad door mijn leven geweest. Ik ben iemand die altijd overal nieuwe mogelijkheden, kansen en veranderingen ziet om situaties te verbeteren. Niet alleen binnen professionele context, maar ook binnen mijn persoonlijke leven. Juist nu de technologische ontwikkelen elkaar snel opvolgen, is het belangrijk dat de overheid hierop inspeelt. Ik vind het belangrijk om de nieuwe kansen en mogelijkheden die de techniek met zich mee brengt, te implementeren binnen de overheid.

Door de jaren heen heb ik internationale ervaring opgedaan in Ierland, Zuid-Afrika en Afghanistan. Ik heb hierdoor veel interculturele kennis opgebouwd, waardoor ik andere mensen snel weet te begrijpen. Dit is een belangrijk aspect bij het tot uitvoer brengen van veranderingen, omdat je hiermee weerstand wegneemt. In een multiculturele samenleving zoals Nederland, is het de kunst om iedereen mee te nemen in deze veranderingen en elkaar hiermee te verbinden.

Telengy is de organisatie die precies in lijn staat met mijn toekomstvisie voor een innovatieve, veranderende en duurzamere overheid. De mogelijkheid voor persoonlijke ontwikkeling, de persoonlijke aanpak en een hecht team waar je veel van elkaar kan leren zijn belangrijke aspecten waarom ik voor Telengy heb gekozen.

Sinds 2015 zijn gemeenten op grond van de Wet maatschappelijk ondersteuning (Wmo) verantwoordelijk voor Beschermd Wonen (BW) voor mensen met psychiatrische problemen of licht verstandelijke beperkingen. De uitvoering van BW wordt, namens alle gemeenten, uitgevoerd door 43 centrumgemeenten. De landelijke overheid stuurt steeds meer op inclusie en extramuralisering. Dat betekent dat iedereen zoveel mogelijk mee moet kunnen doen in de maatschappij; ook mensen met een beperking die (nog) niet zelfstandig kunnen wonen. Gemeenten zijn aan zet om dit te realiseren. De overgang van centrumgemeenten naar alle gemeenten is uitgesteld van 2021 naar 2022.  Jos van Dijk, senior adviseur bij Telengy, begeleidt een tweetal gemeenten bij deze overgang.

Beschermd Wonen en de Wet langdurige zorg

In 2015 verscheen het rapport van de commissie Dannenberg: ‘Van beschermd wonen naar beschermd thuis’. De huidige populatie BW is op dit moment 30.000 mensen die wonen in een beschermde woonomgeving en daar ook begeleiding ontvangen. De doelstelling van het Rijk is dat op termijn de helft, 15.000 mensen, begeleid gaan wonen in een ‘gewone’ woning met begeleiding, extramuraal dus. De verwachting is dat met deze transformatie tenminste 10 jaar gemoeid zal zijn.

Gelijktijdig met de overgang van BW naar alle gemeenten wordt de Wet langdurige zorg (Wlz) opengesteld voor mensen die hun leven lang intensieve geestelijke gezondheidszorg (GGZ) nodig hebben. Ongeveer een derde van de huidige populatie BW zal naar verwachting instromen in de Wlz. Dat betreft klanten die naar verwachting levenslang aangewezen zullen zijn op een vorm van beschermd wonen. De exacte aantallen kunnen per gemeente verschillen. Het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) zal deze beoordelingen verzorgen.

Zorgcontinuïteit is vooral voor deze groep klanten belangrijk. Door het Zorgkantoor actief te betrekken bij deze overgang, bijvoorbeeld bij het opstellen van de inkoopstrategie en de inkoop kan een deel van deze kwetsbare doelgroep mogelijk bij dezelfde zorgaanbieder blijven.

Inkoop

Gemeenten zullen ervoor moeten zorgen dat er op 1 januari 2022 nieuwe contracten liggen. In de regionale plannen van aanpak die bij het Ministerie zijn aangeleverd, zijn daar vaak al afspraken over gemaakt. Die plannen blijken echter nogal globaal te zijn. Vaak zien we dat de bestaande relatie met de huidige centrumgemeente in stand blijft. Inmiddels is duidelijk geworden dat de relatie met de centrumgemeenten vanaf 2022 nog 10 jaar in stand dient te blijven omdat de overgang naar alle gemeenten geleidelijk dient plaats te vinden binnen een tijdsbestek van 10 jaar. Maatschappelijke Opvang (MO) blijft, in tegenstelling tot eerdere plannen, in ieder geval nog 4 jaar bij de centrumgemeenten. Deze gemeenten hebben immers al veel expertise opgebouwd en veel voorzieningen bevinden zich in die gemeenten. In deze vier jaar wordt duidelijk of MO een taak van alle gemeenten gaat worden.

Voor een inkooptraject of aanbesteding is al gauw een jaar of meer nodig. Dat betekent dat er vanaf 2020 al nagedacht moet worden over de inkoopstrategie. Onderdeel daarvan is de duur van de contracten. Een succesvolle transformatie is eigenlijk alleen mogelijk als aanbieders betrokken worden bij de inkoop. De duur van de contracten, continuïteit van zorg en een niet te abrupte afbouw van intramurale zorg zijn onderdelen die aandacht moeten krijgen. Dat samenspel tussen gemeenten, Zorgkantoor en aanbieders is belangrijk om te voorkomen dat mensen tussen de wal en het schip vallen, of dat aanbieders in liquiditeitsproblemen komen en de continuïteit van zorg in de knel komt.

Voor gemeenten die begeleiding gaan inkopen geldt dat ze zich moeten realiseren dat de inkoop van begeleiding zal moeten aansluiten bij de inkoop van beschermd wonen producten. Het lijkt slim om een inkoopstrategie beschermd wonen/begeleiding op te stellen om te zorgen voor een toereikend en sluitend zorgaanbod.

Financiën

Naast de genoemde geleidelijke overgang van klanten gedurende een periode van 10 jaar zal een geleidelijke financiële overgang gaan gelden die ook 10 jaar in beslag gaat nemen. Daarnaast zal de vergoedingssystematiek in die 10 jaar gaan veranderen: van historische uitgaven stapsgewijs in 10 jaar toegroeien naar een objectief verdeelmodel. Er zal naar verwachting ook één budget komen voor zowel beschermd wonen als begeleiding. Deze beide kostensoorten werken als communicerende vaten: afschalen van beschermd wonen zorg leidt tot opschalen van begeleidingskosten.

Toegang

De toegang tot BW wordt in veel gevallen verzorgd door de centrumgemeente. De vraag is hoe gemeenten dit vanaf 2022 gaan organiseren. Bij de lokale toegangen zal kennis over BW opgebouwd moeten worden, zeker als de keuze wordt gemaakt om de complexe zorg regionaal te organiseren en de lichtere zorg lokaal in te zetten. Want waar leg je de knip tussen complexe zorg en lichtere zorg en hoe reken je de kosten toe?

Daarbij zal ook de vraag naar geschikte huisvesting aan de orde komen. Door regionaal samen te werken, kan de zorg zo efficiënt mogelijk worden ingezet en kan dure, intramurale zorg eerder worden afgeschaald als bijvoorbeeld geschikte woonruimte bij een omliggende gemeente beschikbaar is. Eén van de huidige knelpunten bij BW is het gebrek aan geschikte woonruimte waardoor er onvoldoende doorstroming is en dure zorg onnodig lang doorloopt. Nu al dient de verbinding gezocht te worden met het ruimtelijk domein om te anticiperen om de toekomstige huisvestingsbehoefte.

Preventie en nazorg

Dé uitdaging is om te voorkomen dat mensen op straat komen te staan. Voorkomen van huisuitzettingen, een integrale aanpak bij problemen en goed functionerende wijkteams zijn cruciaal om ervoor te zorgen dat mensen in een beschermde woonvorm terecht komen.  Samenwerken met de veiligheidsketen zorgt ervoor dat ook vanuit dat aspect wordt gekeken naar de beste oplossing voor de burger. Ook nieuwe vormen van opvang, zoals pauzeplekken om even op adem te komen, kunnen daaraan bijdragen. Daarbij is nazorg van belang. Hiermee wordt voorkomen dat mensen die zijn uitgestroomd uit BW terugvallen op zorg. Tot slot is er een goede verbinding nodig met de ‘sluitende aanpak verwarde personen’ en de nog nieuwe Wet op de verplichte GGZ die per 1 januari 2020 inwerking treedt .

Meer weten?

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Jos van Dijk, adviseur bij Telengy, via tel. nr. 06 27 03 57 76 of via e-mail: j.v.dijk@telengy.nl.

Telengy en de woningcorporatie Stadlander werken inmiddels een jaar samen. Uit deze samenwerking is een gegevenskoppeling met de gemeente voortgekomen, een belangrijk middel om woonfraude te kunnen bestrijden. U heeft er ook over gelezen in dit artikel van adviseur Eric Leroi van vorig jaar.

Na een jaar is het voor beide partijen een passend moment om terug te blikken en te zien wat de gegevenskoppeling heeft opgeleverd. Hiervoor spreken we met twee collega’s die zich in hun dagelijks werk bezighouden met woonfraude en hoe de samenwerking hun werk beïnvloedt; Esther en Kees. Zij geven een unieke inkijk achter gesloten deuren bij de woonfraude-afdeling van de woningcorporatie.

Lees het volledige artikel via de PDF: Woonfraude gegevenskoppeling interview – Stadlander en Telengy.

Intervisie is een prettige manier van deskundigheidsbevordering tussen collega’s, werkend in hetzelfde vakgebied. Het helpt je scherp te blijven in jouw professionaliteit. Wat helpt jou om scherp te blijven in 2020? In onderstaand artikel beschouwt Telengy-adviseur Monique Verbeeten de kracht van intervisie en deelt haar ervaringen binnen gemeenten over dit onderwerp.

Wat is intervisie?

Intervisie is een vorm van deskundigheidsbevordering. Bij intervisie doen medewerkers een beroep op hun collega’s om op een gestructureerde wijze mee te denken over vraagstukken. Deze vraagstukken kunnen persoon- of functiegebonden zijn, of hebben betrekking op knelpunten in de eigen (werk)situatie. Ik heb het binnen de gemeenten waarin ik werk ervaren als een ontzettend handige tool.

Er wordt meestal gewerkt in groepen van vijf tot acht vaste deelnemers. Elke deelnemer kan een concrete casus inbrengen. Deze casus dient bij voorkeur te gaan over iets waar hij/zij op dat moment tegen aanloopt in zijn werk, maar kan ook gaan over terugkerende thema’s.

Werkwijze

Er zijn verschillende intervisiemethodes om de bijeenkomsten te structureren. Voorbeelden hiervan zijn de 5- of 10-stappenmethode, incidentmethode, roddelmethode, STAR-D methode en de hoeden van De Bono. De meeste intervisiemethodes kennen de volgende fases: inventarisatie, probleemverkenningsfase, adviesronde en evaluatie.

Vaak wordt de sessie begeleid door een externe intervisiebegeleider; hij/zij begeleidt vooral het proces door structuur te bieden en te reflecteren. Zo zorg je ervoor dat de sessie voldoende diepgang krijgt, iedereen aan de beurt komt en dat de sessie veilig verloopt. Dat zijn immers de voorwaarden voor de deelnemers om goed te kunnen leren en/of te reflecteren.

Leren van elkaar i.p.v. leren aan elkaar

Bij intervisie gaat het niet om de inbrenger van de casus te vertellen wat hij/zij wel of niet moet doen; het gaat om elkaar te helpen bij het verkennen van de situatie en de positie waarin men zit, en de moeite die men daarbij ervaart. We noemen dit ook wel probleemverheldering.

Iedere deelnemer doorloopt om beurt een eigen leerproces. Maar ook de groep ondergaat een leerproces, door krachtige vragen te stellen en elkaar respectvol van feedback te voorzien. Onderling respect en veiligheid is daarbij een absolute voorwaarde binnen de groep.

Wat kan ik ermee?

Door intervisie leer je te reflecteren op zaken waar je in het normale werkzame leven niet altijd bij stilstaat. Het kan bijdragen aan het voorkomen van blinde vlekken. Juist in een veranderende omgeving kan intervisie zinvol zijn, omdat je tegen nieuwe zaken aanloopt, waarbij ander gedrag soms beter werkt:

• Je wordt je bewust van je eigen handelen en van jouw positie en de invloed daarvan op collega’s en omgeving (verdieping, professionaliteit).
• Je krijgt nieuwe inzichten en alternatieven van je collega’s (inspiratie).
• Je leert van de casussen die collega’s inbrengen (verbreding).
• Het helpt je scherp te blijven op je eigen handelen (blijvend leren).

Ervaringen binnen gemeenten

Vaak wordt intervisie tijdens of na een leertraject ingezet; dit zorgt ervoor dat de opgedane kennis ‘warm blijft’ tijdens de fase dat men het geleerde in praktijk gaat brengen. Bij een aantal gemeenten is intervisie dan ook succesvol ingezet in combinatie met een leertraject of scholing over de kanteling binnen de Wmo; door met de Wmo-consulenten van die gemeenten als groep intervisie te doen, kon de gevraagde gedragsverandering langzaam plaatsvinden en beter beklijven. Ik ben ervan overtuigd dat intervisie ook goed kan bijdragen aan de gewenste (gedrags)veranderingen binnen de Omgevingswet.

Ervaringen als intervisiebegeleider

Ook binnen Telengy willen we dat onze adviseurs zich blijven professionaliseren en van elkaar blijven leren. Dit doen we onder andere door kennisdeling, maar ook door intervisie. De combinatie van onze medior- en senior-adviseurs binnen een intervisiegroep maakt dat er veel verschillende inzichten worden gedeeld, en dat geeft steeds weer nieuwe inspiratie.

Mijn ervaring als intervisiebegeleider leert dat het moeilijkste voor de deelnemers vaak het stellen van goede open vragen is, zonder interpretatie of oordeel. En het vraagt in het begin soms wat lef om een casus in te brengen. Randvoorwaarde van een goede intervisie is dan ook dat er een veilige omgeving gecreëerd wordt, waarin mensen kunnen en durven te leren. Daar sta ik voor! Sommige deelnemers komen de eerste paar keer met gepaste tegenzin binnen, maar gaan bijna altijd weer geïnspireerd naar buiten. En dát is juist wat intervisie zo leuk en leerzaam maakt; het houdt je lekker scherp en het verhoogt het teamgevoel. Tevens komt het de kwaliteit en professionaliteit ten goede, in je zelf én in je werk. Gewoon mee beginnen dus!

Meer weten?

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Monique Verbeeten, adviseur van Telengy, via tel. nr. 06 17 39 04 99 of via e-mail: m.verbeeten@telengy.nl.

Op 23 september 2020

• moeten ALLE websites van gemeenten voldoen aan de toegankelijkheidscriteria;
• moeten op ALLE websites van gemeenten toegankelijkheidsverklaringen zijn gepubliceerd.

Hoe zat het ook alweer?

• 1 juli 2018: Tijdelijk besluit digitale overheid.
• Medio 2020: Wet digitale overheid.
• Overheidsinstanties moeten hun websites en mobiele applicaties (gefaseerd) digitaal toegankelijk maken.

Voor wie doen we dit?

Meer weten?

Telengy-adviseur Kim Lenders werkt aan de Digitale Toegankelijkheid bij meerdere organisaties. Zij heeft daar afgelopen periode al meerdere artikelen over geschreven met handige tips:

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Kim Lenders, adviseur bij Telengy, via tel. nr. 06 12 74 69 45 of via e-mail: k.lenders@telengy.nl.

De afgelopen maanden werkte Ger Manders als waarnemend informatiemanager bij de gemeente Woudenberg (13.000 inwoners). Hier werken ongeveer 90 medewerkers. De harde ICT is ondergebracht bij de gemeente Veenendaal.

De informatiemanager was vertrokken en de wens van de organisatie was om deze functie opnieuw structureel in te vullen. Helaas was de werving en selectie niet ineens succesvol. De gemeente ging daarom voor tijdelijke invulling van de rol van informatiemanager. De opdracht was om ervoor te zorgen dat actuele ontwikkelingen en projecten doorgang konden vinden en om enkele zaken ter verbetering op te pakken. Binnen de gemeente Woudenberg is de informatiemanager echt dé spil in alles wat met informatievoorziening/ICT te maken heeft. Geen bezetting op deze positie is daarom voor Woudenberg ondenkbaar.

Tijdens de periode bij de gemeente Woudenberg heeft Ger drie projecten uitgevoerd:

Omgevingswet-ready

Er is in beeld gebracht wat er op het vlak van informatievoorziening nodig is om invulling te kunnen geven aan de Omgevingswet per 1-1-2021. Door gesprekken te voeren met belanghebbenden, inventarisaties uit te voeren, deel te nemen aan de projectgroep Omgevingswet en gebruik te maken van het materiaal van VNG Realisatie. Aan de orde komen bijvoorbeeld de aanschaf van nieuwe software(modules) om aan te kunnen sluiten op het DSO, het zaakgericht werken én het verbeteren van de kwaliteit van de relevante basisregistraties door het verder ontwikkelen van het gegevensmanagement.

Applicatielandschap

Een ander belangrijk element is het in beeld brengen van het volledige applicatielandschap en welke financiële verplichtingen dit met zich meebrengt richting de 65 softwareleveranciers waarmee de gemeente Woudenberg zaken doet. U kunt zich voorstellen dat een integraal overzicht van de ICT-financiën (zowel investeringen als exploitatie) voor de najaarsnota 2019 en de begroting 2020-2023 dan ongelofelijk handig is. Hiermee heeft de budgethouder een extra instrument in handen om financieel ‘in control’ te zijn.

Zaakgericht werken

Daarnaast is Ger betrokken geweest bij het project zaakgericht werken, waarbij Woudenberg overgaat van Verseon (van Circle), via Suite4Zaken (van Centric) naar JOIN Zaak & document (van Decos, de nieuwe strategische partner van Centric voor zaakgericht werken).

Structurele invulling

Een ander aspect was het inregelen van de managementinformatie ten behoeve van de Monitor Sociaal Domein en de afstemming van projecten en samenwerking met ICT Veenendaal. Hiermee was de voortgang van deze 3 projecten de afgelopen maanden gewaarborgd en goed overdraagbaar voor de toekomstige informatiemanager. Per 1 november heeft de gemeente Woudenberg gelukkig weer een informatiemanager in dienst, waarmee dé spil informatievoorziening weer structureel is ingevuld.

Meer weten?

Zoekt u ook tijdelijke bezetting op de rol van informatieadviseur/-manager of teamleider informatievoorziening? Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Ger Manders, via tel. nr. 06 29 52 73 40 of via e-mail: g.manders@telengy.nl.

De nieuwe Wet inburgering zou aanvankelijk per 1 juli 2020 in werking treden. Dit bleek te ambitieus te zijn. Verwacht wordt dat de Wet inburgering per 1 januari 2021 van kracht zal worden. De langere invoeringstermijn zal gebruikt worden om een aantal pilots uit te voeren. Ervaringen uit de pilots zullen gebruikt worden om de wet zo goed mogelijk te laten aansluiten bij de veranderopgave inburgering.

Waarom een nieuwe inburgeringswet?

De huidige inburgeringswet dateert van 2013. In deze wet ligt de regie voor de inburgering bij de inburgeraar zelf. Uit evaluaties is gebleken dat succesvol inburgeren lastig is. Daarom krijgen gemeenten vanaf 2021 de regie op de inburgering weer terug. Voor een aantal mensen geldt dat zij nog onder huidige Wet inburgering 2013 vallen. Om deze groep mensen ook goed te kunnen ondersteunen hebben gemeenten extra geld aan het Rijk gevraagd en ook gekregen. Zowel in 2019 als 2020 wordt 20 miljoen euro extra vrij gemaakt hiervoor.

Uitgangspunten van de wet

Het inburgeringsbeleid gaat drastisch op de schop. Het doel van de nieuwe wet is dat nieuwkomers direct aan het werk gaan en gelijktijdig de Nederlandse taal leren. Nu is het zo dat werken vaak niet mogelijk is omdat cursussen gevolgd worden. Ook blijken er tal van louche aanbieders van taalcursussen een graantje mee te willen pikken op de markt.

Door taalonderwijs af te stemmen op de werktijden, in zogenaamde duale trajecten, zullen inburgering en integreren sneller gaan. Het leenstelsel wordt afgeschaft en gemeenten worden verantwoordelijk voor het organiseren van taalonderwijs. Het niveau van het taalonderwijs zal worden verhoogd omdat dit de kansen op een baan vergroot. Voor iedere nieuwkomer zal een individueel plan worden opgesteld gebaseerd op het leerniveau en leerroute. Uit een assessment zal blijken welk taalniveau realistisch is. Nieuwkomers dienen een aanbod te krijgen wat past bij hun mogelijkheden.

Ook financieel zal er het nodige veranderen. Gemeenten worden ervoor verantwoordelijk dat gedurende de eerste maanden na de komst van de nieuwkomer naar de gemeente de vaste lasten zoals huur en ziektekostenverzekering vanuit de uitkering rechtstreeks wordt betaald. De duur van deze ondersteuning zal individueel bepaald worden en vastgelegd in een persoonlijk Plan Inburgering en Participatie. Werk (PIP). Alles met als doel de nieuwkomer zo snel mogelijk te laten integreren.

Plan Inburgering en Participatie (PIP)

De gemeenten Nuenen, Son en Breugel, Best en Oirschot gaan de pilot PIP uitvoeren onder verantwoordelijkheid van het Ministerie SZW voor de categorie kleine gemeenten. In totaal zal de komende 15 maanden gewerkt worden aan het opstellen van in totaal zo’n 100 Plannen Inburgering en Participatie (PIP). In de PIP’s zullen 13 leefgebieden onderzocht worden en zal in samenspraak met de nieuwkomers een integraal PIP worden opgesteld.

In de PIP zullen de volgende leefgebieden in beeld worden gebracht en worden afgesproken en vastgelegd welke acties daarvoor nodig zijn:

• Leerbaarheid
• Opleiding
• Werkervaring en/of vrijwilligerswerk
• Praktische competenties en vaardigheden
• Werknemersvaardigheden
• Taalniveau
• Motivatie/interesses
• Mate van zelfredzaamheid
• Digitale vaardigheden
• Gezinssituatie
• Fysieke gezondheid
• Mentale gezondheid
• Sociaal netwerk

Uit de eerste ervaringen die inmiddels zijn opgedaan blijkt dat het opstellen van een PIP en het regie voeren op het nakomen van de afspraken uit het plan behoorlijk wat tijd kost. Verschillende partijen zijn immers betrokken bij het uitvoeren van het plan: maatschappelijke organisaties, vrijwilligers, de uitvoerder van de Participatiewet, de uitvoerder van werkgeversdienstverlening en vluchtelingenwerk.  Het PIP is feitelijk het ‘spoorboekje’ voor de komende tijd zodat zowel de nieuwkomer als degene die verantwoordelijk voor de uitvoering weet wat er moet gebeuren en wie daarin een rol heeft.

Wie gaat de regie voeren op de PIP’s?

Succesvol integreren van nieuwkomers kan alleen als regie gevoerd wordt op de uitvoering van het PIP plan. Bij regie voeren hoort doorzettingsmacht, maar ook verbindend vermogen van de regievoerder. Alle betrokken partijen zullen immers de doelen uit het PIP plan moeten onderschrijven. Acties zullen goed op elkaar afgestemd moeten worden en periodiek zal de voortgang gemonitord dienen te worden. De regievoerder dient dit te realiseren waarbij niet alle informatie gedeeld mag worden. De AVG verlangt immers dat duidelijke afspraken gemaakt worden en verwerkingsovereenkomsten worden opgesteld.

Ervaringen tot nu toe

De eerste ervaringen met het opstellen van PIP’s laten het volgende beeld zien:

1. Een regievoerder dient over een aantal belangrijke competenties te beschikken zoals luisteren, verbinden en overtuigen. Daarnaast moet een regievoerder durven te escaleren als de uitvoering van het plan stagneert.
2. De regievoerder dient mandaat te hebben om knopen door te hakken. Eventuele knelpunten in beleid of subsidieafspraken dienen tijdig gemeld te worden waarna de gemeente adequaat dient te reageren en zo nodig actie onderneemt.
3. Een full-time regievoerder kan zo’n 40 tot 45 casussen intensief begeleiden. Een grotere ‘caseload’ leidt onherroepelijk tot stagnatie in het uitvoeren van PIP’s.
4. Voor ketenpartijen is het wennen dat er een plan met planning is en de regievoerder ketenpartijen soms overruled.
5. Organiseren van dienstverlening die er niet is, maar wel nodig is kost tijd maar werkt wel. Voormalige SW-organisaties of werkbedrijven kunnen hierin een prima rol vervullen.

Meer weten?

Jos van Dijk is projectleider van de pilot PIP voor de gemeente Oirschot. Wilt u meer weten over dit onderwerp, neem dan contact met hem op via j.v.dijk@telengy.nl of 06 27 03 57 76.